آستروسیتوما

آستروسیتوما شایع ترین نوع تومورهاي مغزي از نوع گلیوما هستند که تقریبا نیمی از تومورهای اولیه مغز و نخاع را تشکیل می دهند. آستروسیتوم ها از سلول های گلیال ستاره ای به نام آستروسیت ها، بخشی از بافت پشتیبان مغز تشکیل می شوند.
آنها ممکن است در بسیاری از قسمت های مغز و نخاع رشد کنند اما بیشتر در مغز دیده می شود. افراد در هر سنی می توانند به آستروسیتوم مبتلا شوند، اما در بزرگسالان شیوع بیشتری دارند - به ویژه مردان میانسال.
آستروسیتوم ها در ساقه مغز در کودکان یا افراد جوان بیشتر شیوع دارند و اکثر تومورهای مغزی کودکان را تشکیل می دهند. در كودكان، بيشتر اين تومورها درجه پايين مي باشند ، در حالي كه در بزرگسالان بيشتر آنها درجه بالاست.
علائم آستروسیتوم به محل تومور بستگی دارد. آستروسیتومهایی که در مغز اتفاق می افتند می توانند باعث تشنج، سردرد و حالت تهوع شوند. آستروسیتومهایی که در نخاع اتفاق می افتند می توانند باعث ضعف و ناتوانی در ناحیه آسیب دیده از رشد تومور شوند.
آستروسیتوم می تواند یک تومور در حال رشد کُند باشد یا می تواند یک سرطان تهاجمی باشد که به سرعت رشد می کند. درجه ( گريد ) آستروسیتوم شما پیش آگهی و گزینه های درمانی شما را تعیین می کند.
تشخیص
آزمایشات و روش های مورد استفاده برای تشخیص آستروسیتوم شامل موارد زیر است:
امتحان عصب شناسی:
در طی معاینه عصبی، پزشک از علائم شما سؤال خواهد کرد. او ممکن است دید، شنوایی، تعادل، هماهنگی، قدرت و رفلکس بیمار را بررسی کند. مشکلات در یک یا بیشتر از این مناطق ممکن است سرنخ هایی در مورد بخشی از مغز بیمار ایجاد کند که ممکن است تحت تأثیر تومور مغزی باشد.
روش هاي  تصویربرداري:
تصویربرداری می تواند به پزشک در تعیین محل و اندازه تومور مغز کمک کند.
 MRI با و بدون ماده حاجب اغلب برای تشخیص تومورهای مغزی مورد استفاده قرار می گیرد و ممکن است در کنار تصویربرداری تخصصی MRI مانند MRI عملکردی، MRI پرفیوژن و تراكتوگرافي مورد استفاده قرار گیرد.
سایر روش های تصویربرداری ممکن است شامل توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) باشد.
برداشتن نمونه ای از بافت برای آزمایش (بیوپسی):
بیوپسی را می توان قبل از عمل یا در حین عمل جراحی برای از بین بردن آستروسیتوم، بسته به وضعیت خاص بیمار و محل تومور انجام داد. 
نمونه بافت مشکوک در آزمایشگاه برای تعیین انواع سلول ها و میزان تهاجم آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.
درمانهای آستروسیتوما شامل موارد زیر است:
جراحی برای برداشتن آستروسیتوم:
جراح مغز و اعصاب برای حذف هرچه بیشتر آستروسیتوما تلاش خواهد کرد. هدف از بین بردن همه سرطان است ، اما گاهی اوقات آستروسیتوم در نزدیکی بافت حساس مغز قرار دارد که باعث می شود این مسئله بسیار خطرناک باشد. حتی از بین بردن برخی از سرطان ها ممکن است علائم و نشانه های بیمار را کاهش دهد. برای برخی افراد، جراحی ممکن است تنها درمان مورد نیاز باشد. برای دیگران، درمان های اضافی برای از بین بردن سلول های سرطانی که ممکن است باقی بمانند توصیه می شود و خطر بازگشت سرطان را کاهش می دهد.
پرتو درمانی: پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی مانند اشعه X یا پروتون برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. 
اگر سرطان به طور کامل برداشته نشده یا اگر خطر بیشتری برای بازگشت سرطان وجود داشته باشد ، ممکن است پرتودرمانی توصیه شود. پرتودرمانی اغلب با شیمی درمانی برای سرطان های تهاجمی ترکیب می شود. برای افرادی که نمی توانند تحت عمل جراحی قرار بگیرند ، ممکن است از پرتودرمانی و شیمی درمانی به عنوان یک درمان اصلی استفاده شود.

شیمی درمانی: درشیمی درمانی داروهایی استفاده می شود که سلول های سرطانی را از بین می برد. داروهای شیمی درمانی را می توانید به صورت قرص یا از طریق ورید در بازو مصرف کنید. 
شیمی درمانی اغلب بعد از عمل برای از بین بردن سلول های سرطانی که ممکن است باقی بمانند استفاده می شود. این می تواند با پرتودرمانی برای سرطان های تهاجمی ترکیب شود.