مدولوبلاستوما

مدولوبلاستوما معمولاً در مخچه ایجاد می شود و بیشتر در کودکان شیوع دارد. اين تومورها بدخيم هستند، اما معمولاً به پرتودرمانی و شیمی درمانی پاسخ می دهند.

مدولوبلاستوما یک تومور اولیه سیستم عصبی مرکزی (CNS) است. این بدان معنی است که در مغز یا نخاع شروع می شود. مدولوبلاستوما هم در کودکان و هم در بزرگسالان ممکن است رخ دهد، اما در کودکان شایع تر است.

در بزرگسالان، مدولوبلاستوما به طور معمول در سن  20 تا 40 سال بروز می کند و در مردان بیشتر از زنان اتفاق می افتد. همچنین بیشتر در افراد سفید پوست و اسپانیایی دیده می شوند.

علت عمده مدولوبلاستوما مشخص نیست. درصد کمی از مبتلایان مدولوبلاستوما در دوران کودکی مربوط به تغییرات ژن است که می تواند از طریق خانواده ها منتقل شود. در حالی که هیچ علت شناخته شده ای در بزرگسالان مبتلا به مدولوبلاستوما وجود ندارد.

مدولوبلاستوما از کجا تشکیل می شود؟

مدولوبلاستوما به عنوان یک تومور عصبی اپی تلیالی جنین شناخته می شود زیرا در سلول های جنینی شکل می گیرد که پس از تولد باقی می مانند.

آیا مدولوبلاستوما گسترش می یابد؟

مدولوبلاستوما بسیار سریع رشد می کند. آنها اغلب از طریق مایع مغزی نخاعی (CSF) به مناطق دیگر CNS پخش می شوند. به ندرت، مدولوبلاستوما می تواند در خارج از CNS به استخوان ها یا سیستم لنفاوی گسترش یابد.

علائم مدولوبلاستوما چیست؟

علائم مربوط به مدولوبلاستوما به محل تومور بستگی دارد. افراد مبتلا به مدولوبلاستوما در مخچه ممکن است در راه رفتن، تعادل و یا مهارت های حرکتی ریز مشکل داشته باشند. اگر تومور CSF را مسدود کند، می تواند منجر به افزایش فشار داخل جمجمه شود. که  باعث سردرد، حالت تهوع، استفراغ، تاری و دید مضاعف، خواب آلودگی شدید، سردرگمی، تشنج و ...شود.

اگر مدولوبلاستوما به ستون فقرات سرایت کرده باشد، علائم ممکن است شامل ضعف یا بی حسی در بازوها و یا پاها، تغییر در عادت های طبیعی روده یا مثانه و درد ستون فقرات باشد.

گزینه های درمانی برای مدولوبلاستوما چیست؟

در صورت امکان اولین درمان برای مدولوبلاستوما جراحی است. هدف از جراحی، بدست آوردن بافت برای تعیین نوع تومور و از بین بردن هرچه بیشتر تومور بدون ایجاد علائم بیشتر برای فرد است. بیشتر مبتلایان به مدولوبلاستوما به معالجه بیشتری نیاز دارند. درمان ممکن است شامل پرتودرمانی و شیمی درمانی نيز باشد. جراحی معمولاً با پرتودرماني به مغز و ستون فقرات دنبال می شود زیرا این بیماری تمایل به گسترش در مغز و ستون فقرات دارد. به دلیل مشکلاتی در مغز استخوان و اندام های اطراف آن که در اثر اشعه مغزی و ستون فقرات به وجود می آیند، پرتودرمانی با پروتون اغلب توصیه می شود.